Maandag 15 Maart
Goedemiddag alle lieve lezers van ons web log, na een heerlijke avond bij het strand zijn we begonnen aan de lange tocht van 266 KM, in het begin al een paar x verkeerd gereden / gestuurd, het schijnt hier de gewoonte te zijn om te wijzen al heb je geen idee waarheen, het is beter om te wijzen als geen antwoord op de vraag en verderop is er vast wel iemand die wel de route weet, een beetje die indruk dus, om 7.30 uur vertrokken en om half 11 ongeveer 60 km verder, en dan…… een bocht .. grind ….zand ….kuiltje en HUPPPPP daar lagen we op zijn kant,gleden richting een greppel op zijn kop, HELE DING KAPOT, "snel" eruit gekropen met hulp van de andere teams, echt onze maatjes team 1, 4 en 10, die heel de tocht samen met ons rijden, pure gezelligheid en kameraadschap, maar goed, snel tukje weer op zijn pootjes, de ergste dingen die uitstaken eraf gehaald,ons zelf verzorgt,een hechtwondje aan Nico zijn hoofd, en 1 aan mijn arm, motor gestart en weer op weg, een tocht van 200 km in een cabriolet, onderweg zagen we de andere teams van de challenge allemaal met motor of andere pech, dichter naar Mysore toe word de weg eindelijk beter en hebben we de hoop om de eindbestemming voor het donker te kunen bereiken maar door kleine storingen, bijv. een verloren uitlaat gebroken gaskabel en meer van dat soort zaken bereiken we Mysore pas om 21 uur, in het donker dus, en als jullie weten dat hier de wegen niet verlicht zijn kan je je voorstellen hoe Nico als een soort coureur in een open voertuig reed, ik zag steeds de piloot uit de film flight of the phoenix voor me….., aangekomen bij het hotel keek ik naar Nico die gereden had met een stofbril op, die afgedaan zag je duidelijk de contouren, hij zag er een beetje uit als iemand uit India zelf, zwart en smerig, maar voorlopig met heel veel doorzettingsvermogen deze klus geklaard, morgen zouden we wel verder zien hoe we dit op konden lossen.
Inchecken en douchen, eindelijk het stof van ons af, schone kleren aan, wondjes verzorgen en…….. eten, via een plaatselijk iemand , die ons zo aardig vond dat hij gelijk mee wou blijven eten, zijn we terecht gekomen in een heerlijk restaurant, elke x is het weer een verademing het eten, varierend van redelijk pittig tot zacht, Ijsje als toetje, iets wat je normaal niet zo snel doet in dit soort landen, maar …… hier voelt het goed, net zoals heel veel dingen. niet in 1 bericht te beschrijven.
Heerlijk geslapen, vroeg aan het ontbijt, en via via bij een monteur techtgekomen, die er wel brood in zag om ons tukje op te knappen, helemaal gestript zag ons verhikkel er toch wel wat aangedaan uit, nu laten we haar helemaal oplappen, dat heeft ze wel verdiend, vanavond rond 19 uur kunnen we haar weer ophalen, en gaan we haar weer optuigen met al onze in de loop van de week verzamelde dingen, Nico heeft voor de zekerheid een extra claxon gekocht zodat we helemaal goed te horen zijn, we houden van jullie en hopen op heel veel berichtjes, lekker om te lezen.
Dikke knuffels van NIco en Rob
15 March 2010 at 10:07
He Boys wat een avontuur hebben jullie weer meegemaakt. Maar wat fijn dat jullie er nog goed vanaf gekomen zijn. Zonde van de tuk tuk want hij was zo mooi gepimpt ging steeds meer op een brandweerwagen lijken. Maar goed dat soort dingen zijn te vervangen. Wij wensen jullie nog veel succes en plezier tijdens de volgende rit en we blijven achter de computer gelkuisterd. Lieve groeten en knuffels ui Valkenburg De Meijtjes
15 March 2010 at 10:18
Hey avonturiers!
Jeetje wat een verhaal! Heb daarnet een foto van jullie tukje gezien ze is wel heel erg stuk!! http://teamshantishanti.wordpress.com/2010/03/15/dag-8-mangalore-mysore/
Goed uitrusten en bijkomen vandaag. Opladen voor de laatste dagen. Nog meer beleven…. Nog meer verhalen… Maar eh zo spannend als dit hoeft niet hoor!! Dikke kus, Jolanda
15 March 2010 at 11:05
je wat een verhaal wat een belevenissen ja en dan wilde ik nog wel even over onze “spannende” avonturen vertellen zaterdag waren we niet met 4 maar m
et 5 onze kleine muizepluis was weer een dag je bij ons en ja en zaterdag is paarden dag dus het stuiterde gezellie op de achterbank en vertelde wat hij allemaal ging doen mikey eten geven op byou rijden lotte helpen met borstelen
of te wel de hele dag bij de paarden maar lotte ging op een ander paard best wel groot lees daar kon muizepluis onder door lopen en deed dit ook effe lotte helpen maar overal mee helpen en ook vasthouden met naar de bak lopen
lotte rijden muize pluis al zijn andere plannen gedaan en toen mocht hij ook rijden super trots helm op hoog te paard ja en nu komt het hij heeft daar te horen gekregen als je 6 bent dan magje op les dus wil hij nu heel graag 6 worden want dan mag je op les
verder gelukkig ook nog wel gewoon lekker fille’s gemaakt met jel alleen wel jammer dat we geen “tuk tuks” in deauto la hadden want dat is nu de auto je leest wel jullie spannende dingen hier doen we ook gek blijf genieten doe voorzichtig en een super dikkke kus
van ons uit leiderdorp
15 March 2010 at 12:03
Heren,
Nico, littekentje erbij staat wel stoer maar kijk je wel uit. Ik kan me voorstellen dat jullie de tijd van jullie leven hebben. Geniet met volle teugen van jullie verhalen en probeer een beeld te vormen. Op de site van team Shanti Shanti jullie tuktuk gezien. Is inderdaad behoorlijk beschadigd. Hou vol samen en met al deze belevenissen kan je naderhand een leuk boek schrijven! Cu, Martijn
15 March 2010 at 12:20
Hoi lieverds,
Heb gisteravond nog een (serieus) berichtje achtergelaten bij jullie vorige verhaal over jullie indrukwekkende duikeling.
Vandaag weer een nieuwe dag, een frisse start en natuurlijk de tip van de dag van Jolanda (de foto van jullie gehavende tuktuk): Whaaaaaa, wat ziet ie er uit! Sorry hoor maar ik kon een grijns toch niet onderdrukken (ik weet dat jullie het goed maken x)Zal de brandweerhumor wel zijn die een loopje neemt met mijn gedachten……….Na dit avontuur maar iets rustiger aan? Heel veel MOOIE momenten gewenst in deze laatste dagen van jullie fantastische reis.Ben zo jaloers dat ik er niet bij ben!!!
Dikke pakkerd en tot later maar weer, Renée
15 March 2010 at 15:13
Hallo Jongens,
Was net ff bij Renee om Nora uit te laten, hoorde ik van jullie hachelijke avontuur! Gelukkig zijn jullie er goed vanaf gekomen. Komt goed uit dat jullie een rustdag hebben, voor jullie en voor je tuktukje.. Ik hoop dat jullie morgen zonder problemen weer op weg kunnen voor de laatste kilometers. Jongens, geniet ervan, kijk goed uit bij bochten en ik blijf jullie volgen. Dikke knuffel en tot horens!! Gr. Tos
15 March 2010 at 15:51
Haha, ik lees niks vreemds hoor! Een hele normale zondag uit Nico Guijt’s leven…. en eigenlijk was het ook wel een beetje te verwachten van jullie dat jullie minimaal 1x om zouden slaan!
Alleen lopen jullie nu niet een beetje erg achter?? Maar dat komt vast wel weeer goed toch=)
X
Therry
15 March 2010 at 16:31
lieverds…..zoooooooooooooo dat is gelukkig goed af gelopen,en zo komt de ehbo kit toch van pas!en gaat deze toch niet ongebruikt terug,maar dit is wel genoeg he heren!
Wat een avontuur!!nieuwe uitvinding misschien;tuctuc cabrio….n gat in de markt,wie weet….?
Rust vandaag goed uit en geniet van alles om je heen en wat op jullie pad komt!vergeet geen foto’s te maken en ik kijk weer uit naar de volgende berichten!!!!!
love you ,dikkedikke xxxxxxxxxxxxen
bas en lot
15 March 2010 at 16:45
Hoi, weer even bijgelezen, heb geen computer thuis
. Niet zo eng doen hoor, wat zie jullie tuk tuk eruit hahaha. Maar gelukkig zijn jullie nog (soort van) heel! Veel plezier, geniet en doe voorzichtig XX Leo
Wat een avonturen, geweldig om te lezen. Zo zijn we er toch een beetje bij
15 March 2010 at 18:20
wat een avontuur , ik zit elke dag achter de computer jullie reis te volgen , gelukkig is het ongelukje goed afgelopen, zie veel foto’s van jullie op , waar ben je nu it2india”" leuke foto’s ook van de cabriolet . is weer iets anders, je moet toch opvallen, wij wensen jullie verder een behouden rit toe.
en veel plezier
groetjes uit katwijk